وایت بردهای الکترونیکی ابزار ضروری برای آموزش مدرن هستند. آنها از چهار فناوری اصلی استفاده می کنند: الکترومغناطیسی، مادون قرمز، حساس به فشار و نوری. در حالی که تختههای سفید حساس به فشار{3}} زمانی محبوب بودند، بهتدریج به دلیل تغییر شکل و کاهش دقت در طول زمان از بین رفتهاند. با این حال، تختههای سفید نوری به دلیل اجزای موقعیتیابی کمتر، دقت کمتر و حساسیت به گرد و غبار، محبوبیت کمتری دارند. در حال حاضر، تخته های سفید الکترومغناطیسی و مادون قرمز به جریان اصلی در بازار تبدیل شده اند.
تختههای سفید مادون قرمز به دلیل موقعیتیابی دقیق، توانایی نوشتن یا لمس بدون قلم اختصاصی، عمر طولانی، پاسخدهی سریع و هزینه نسبتا کم مورد تحسین قرار گرفتهاند. با این حال، آنها همچنین دارای معایبی هستند، مانند عدم حساسیت فشار (که می توان آن را از طریق نرم افزار جبران کرد) و پتانسیل تداخل نور مادون قرمز قوی.
وایت بردهای الکترومغناطیسی به دلیل حساسیت به فشار در هنگام نوشتن و یکنواختی عالی صفحه نمایش مورد علاقه هستند. با این حال، آنها همچنین دارای معایبی هستند، مانند دقت موقعیت یابی کمی کمتر از فناوری مادون قرمز، نیاز به یک قلم اختصاصی، زمان پاسخ آهسته تر، و مشکل در تولید مناطق بسیار بزرگ نمایشگر.
